Historia powstania i rozwoju gospodarstwa agroturystycznego

        Pomysł na zbudowanie takiego obiektu rozwijał się już od dawna w myślach gospodarza. Podczas kilkunastoletniego pobytu w zachodniej części Europy, pan Albin miał możliwość śledzenia i obserwacji rozwoju takiej działalności za granicą. To też zainspirowało go do działania.
        Za początek rozwoju całej działalności uważa się rok 1994, kiedy to pan Albin postanowił kupić nieduży kawałek (7 ha) ziemi nad jeziorem Sejwy. Wtedy to jeszcze nikt nie zdawał sobie sprawy, ile może być warta taka ziemia w bliskiej przyszłości i ile gości tu przyjedzie. W skład zakupionego obszaru wchodziły pola uprawne, pastwiska i zarośnięty drzewami
i krzewami brzeg jeziora. By doprowadzić to wszystko do stanu, jaki dziś możemy zaobserwować, pan Albin potrzebował kilkanaście lat, wizji, dużego wysiłku i poświęcenia oraz środków finansowych.
        Pierwsze zmiany, jakie zaszły w celu przystosowania kupionej ziemi do przyjmowania pierwszych gości związane były
z przygotowaniem plaży oraz rozpoczęciem stawiania w odległości 200 metrów od jeziora wymagania domku letniskowego. Powierzchnia plaży została dokładnie oczyszczona, pozbawiona niepotrzebnych krzewów i drzew, zasypana piaskiem. Został zbudowany też pierwszy pomost. Domek stojący tam ma jakby swoją oddzielną historię gdyż to, jak on obecnie wygląda ma nie wiele wspólnego z jego pierwotnym wizerunkiem. Konstrukcja drewnianego domku została przeniesiona z Puńska, odrestaurowana i zaadaptowana w celu stworzenia „Šilaine”. Domek zbudowano na kamiennej piwnicy, został dobudowany duży balkon i poddasze. Początkowo do dyspozycji turystów był oddany jedynie jeden poziom domku, w którego skład wchodziło: pokój 2-osobowy z aneksem kuchennym i łazienką z prysznicem, oraz mieszkanie 4 osobowe (2 pokoje, w każdym łazienka z prysznicem), z własną kuchnią.
        Kolejne lata przyniosły kolejne zmiany. Nad brzegiem jeziora gospodarze wybudowali małą drewnianą chatkę
w starym stylu, krytą trzciną, gdzie mieści się mini bar. Jego konstrukcja również została zaadaptowana ze starej chatki przywiezionej z sąsiedniej wsi. Niedaleko baru właściciel ogrodził dosyć spody obszar przeznaczony na pole namiotowe.
W tym też okresie rozwoju, gospodarze, współpracując z Domem Kultury Litewskiej i zespołami etnograficznymi pani Aldony Wojciechowskiej, rozpoczęli organizowanie rożnych imprez kulturowych. Pierwszą z nich była Noc Świętojańska obchodzona 24 czerwca. Z biegiem czasu kalendarz imprez kulturowych powoli się rozszerzał – rozpoczęcie i zakończenie sezonu letniego, na Św. Anny, „Święto Chleba, Mleka i Miodu”.
        Przed kilkoma laty gospodarze zaczęli rozszerzać swoją ofertę usług. Pani Irena, oprócz zajmowania się turystami, dbania o ogródki otaczające dom oraz prowadzenia mini baru postanowiła zająć się produkcją tradycyjnych potraw, jakimi są cepeliny (kartacze), bigos, grochówka. W tym celu pan Albin nabył kuchnię wojskową, by móc gotować potrawy na większą liczbę gości. Pani Irena, wraz ze swoimi córkami przed każdą imprezą mają dużo pracy przy przygotowywaniu przykładowego bigosu na sto, dwieście czy nawet więcej gości uczestniczących i występujących w obchodach. W ostatnich latach coraz częściej gościmy zespoły folklorystyczne z Litwy. Oferta ośrodka została też rozszerzona o większą liczbę miejsc noclegowych w domku, jak również przeznaczono nową i o wiele większą powierzchnię na pole namiotowe. Pole to zostało wzbogacone o 10 dużych wojskowych namiotów, wyposażonych w skromne łóżka, z których mogą korzystać większe grupy turystów lub obozy młodzieżowe. Do tego oczywiście zostały zbudowane prysznice, wc i umywalki z bieżącą wodą. W domku został wykończony drugi poziom wraz z poddaszem, gdzie mieszczą się: pokój 4-osobowy (+ 3 miejsca noclegowe na poddaszu) z aneksem kuchennym, łazienką (z prysznicem) i dużym balkonem; pokój 2-osobowy (+ 3 miejsca noclegowe na poddaszu) z aneksem kuchennym, łazienką (z prysznicem). Razem biorąc w domku jest możliwość zakwaterowania 18 osób.
        W 2005 roku państwo Szuszczewiczowie złożyli projekt rozbudowy swojego gospodarstwa w ramach programu Sapard. Środki z dofinansowania umożliwiły: założenie centralnego ogrzewania, wykończenie i wyposażenie piwnicy (postawienie kominka, wybudowanie pieca do pieczenia chleba, sanitariatów), wyłożenie kostki brukowej wokół domku dla bezpiecznego poruszania się gości, zakup koni i kucyków, zakup nowych kajaków.
        Z chwilą wykończenia dolnej części domku, gospodarze mają możliwość przyjmowania większych grup zorganizowanych i wydawania im posiłków, jak również organizowania innych imprez okolicznościowych.

Design & Copyright (c) Silaine 2009-2017  / Powered by TomoART 

Published under Mozilla Firefox, Google Chrome  /  All rights reserved

Strona główna  /  Kontakt  /  Księga wpisów